Hemen gaude, garrantzitsuak gara. Gizarte queerrago baten alde

Ezker Anitza-IUren manifestua LGTBIQA+ 2026 harrotasunaren harira

Harrotasun hori kalera ateratzen ari gara berriro, ikusgai, garrantzitsu eta beharrezkoak izaten jarraitzen dugulako. Ateratzen gara gure ikusgarritasuna ez delako kontzesio bat: eskubide konkistatu bat da. Gure bizitzek, gorputzek, identitateek, desioek, munduan egoteko moduek eta familiek garrantzia dutelako ateratzen gara.

Eta isiltasunera, beldurrera, lotsara edo bakardadera itzuli nahi gaituztenen aurrean esaten dugu. Ikusteko moduan egotea lana, familia, askatasuna edo bizitza kosta zitekeenean bidea ireki zutenengatik diogu hori. Gaur egun etxean, ikastetxean, herrian, lantokian, egoitzan, mediku-kontsultan edo administrazioan egon ezinik jarraitzen dutenentzat.

Harrotasuna indarkeriari, jazarpenari, umiliazioari eta erakundeen utzikeriari erantzuteko sortu zen. Harrotasuna protesta, memoria, borroka eta erresistentzia da. Ez dugu eduki politikoz hustutako edo gatazkarik gabeko ospakizunera murriztutako Harrotasun bat nahi, Harrotasun feminista, transincluitarioa, antikapitalista, arrazismoaren aurkakoa, antifaxista, belaunaldien artekoa, landatarra, herrikoia eta klasekoa. Inor atzean utziko ez duen Harrotasuna.

Gaur argi eta garbi salatzen dugu LGTBIQA+ eskubideak erasotzen ari direla. Eskuin muturrak gure bizitzak gudu-zelai bihurtu ditu, eta eskuina libre da bere benetako pentsamendua erakusteko. PPk eta Voxek gobernatzen duten tokian, berdintasun politikak trukerako txanpon dira, eskubideak zalantzan jartzen dira, legeak murriztu egiten dira, baliabideak desagertu egiten dira eta hezkuntza afektibo-sexuala zentsuratu egiten da.

Paperean bakarrik dauden legeak ere salatzen ditugu. Estatuko LGTBI eta Trans Legea erabat hedatu behar da bere eremu guztietan: enplegua, hezkuntza, osasuna, gizarte-zerbitzuak, kirola, kultura, memoria demokratikoa, indarkeriaren aurreko babesa eta trans migratzaileentzako eskubideen bermea. Ez da nahikoa eskubideak onartzea: gauzatu egin behar dira.

Ikastetxeetan LGTBIQA+ jazarpenaren aurkako benetako protokoloak eta aniztasuna, berdintasuna eta askatasuna irakatsiko dituen hezkuntza publikoa eskatzen ditugu.

Osasun publiko eta kalitatezkoa eskatzen dugu, trans pertsonak, ez bitarrak eta intersexualak, aurreiritzirik gabe, patologizatu gabe eta indarkeria instituzionalik gabe artatuko dituena, eta atzerapen jasanezinik gabe.

Lan eskubideak eskatzen ditugu, bereziki trans pertsonentzat. Berdintasuna hitzarmenetan, Lan Ikuskaritzan, lantokietan eta erakunde sindikalean defendatu behar da.

Etxebizitza izateko eskubide eraginkorra eskatzen dugu guztientzat. Inork ez luke aukeratu behar nor den ezkutatu edo etxerik gabe geratu. Bizitokien prekarietateak gazteak, trans pertsonak, migratzaileak, adinekoak eta pertsona kalteberak kolpatzen ditu bereziki, etxetik kanporatuak.

Prebentzioa eskatzen dugu gorroto-diskurtsoen aurrean, biktimei laguntzea, prestakuntza espezializatua eta baliabide publiko nahikoak. Irain, mehatxu edo eraso LGTBIQ+fobiko bakoitza gizatasuna kentzen duten diskurtsoek elikatzen duten giro politiko eta sozial baten parte da. Gorroto-diskurtsoak ez dira iritzi kaltegabe hutsak: indarkeria sortzen dute.

Politika espezifikoak eskatzen ditugu hainbat diskriminazio aldi berean jasaten dituztenentzat: LGTBIQ+ migratzaileak, arrazializatuak, dibertsitate funtzionala dutenak, adinekoak, gazteak, pobrezia egoeran daudenak, landa ingurunean daudenak, prostituzio egoeran daudenak, etxerik ez dutenak edo askatasunik gabe daudenak.

Horregatik guztiagatik, Queer gehiago nahi dugula diogu. Queer sozietate bat askotariko gizartea da, inor ezkutatzera behartzen ez duena onartua izateko, arauak baztertzen duenean araua hausten duena. Gizarte honetan aniztasuna ez da mehatxu bat, aberastasun kolektibo bat baizik, eta inork ez du barkamenik eskatu behar bere gorputzagatik, bere desioagatik, bere nortasunagatik, bere lumagatik, bere familiagatik edo bere maitatzeko moduagatik.

Queer gizartea eskubide gehiago dituen gizartea da, ez gutxiago. Demokrazia gehiago, ez gutxiago. Askatasun gehiago, ez gutxiago. Aniztasunean oinarritutako hezkuntza zentsuraren aurrean; osasun publikoa, utzikeriaren aurrean; enplegu duina, prekarietatearen aurrean; etxe seguruak, espekulazioaren, etxegabetzeen eta bakardadearen aurrean. Memoria da ahanzturaren aurrean, komunitatea gorrotoaren aurrean, bizitza beldurraren aurrean.

Queer gizartea ere memoria demokratikoa duen gizartea da. Sexu-orientazioagatik, genero-identitateagatik edo -adierazpenagatik jazarriak izan zirenak onartzen ditu, eta ulertzen du konkistatutako eskubide bakoitzak izenak, gorputzak eta bizitzak dituela atzean, eta horiek ez direla berriro ezabatuko.

Atzera egin, ezabatu edo zatitu nahi dutenen aurrean, aurrera goaz. Ikusarazi eta antolatu egiten gara.

Ez dugu onartuko konkistatutakoari aurre egitea, eta ez dugu existitzeko baimenik eskatzen. Ez ditugu trans pertsonak, askotariko infantziak edo LGTBIQA+ adinekoak bakarrik utziko, ezta indarkeria isilik bizi dutenak ere.

2026ko Harrotasun hau egon zirenengatik, daudenengatik eta etorriko direnengatik oihukatzen dugu. Beldurrik gabe bizitzea eguneroko errealitatea izango den herrialde baten alde, bertako herri, auzo, hiri eta lantokietan, non aniztasuna aitortua, babestua eta ospatua izango den.

Beste aldera begiratzen ez duten erakundeen alde eta bizitza duinak bermatzen dituzten zerbitzu publikoen alde. Azken batean, gure eskubideak negoziatzen ez dituen herrialde baten alde.

Hemen gaudelako, garrantzitsuak garelako.

Queer sozietate baten alde, eskubide gehiagorekin.

Borrokaz, klasez eta erresistentziaz harro egoteagatik.