2022ko azaroaren 25eko manifestua

Datorren 2022ko azaroaren 25ean kaleetara itzuliko gara indarkeria matxista guztien aurka. Ez dauden guztiengatik, bakarrik sentitzen direnengatik, beldur direnengatik, ikusezinak direnengatik, ukatuak direnengatik, urrun daudenengatik, borrokatzen duten guztiengatik, gure alde borrokatu eta etorkizunean borrokatuko dutenengatik aterako gara. Data hori 1960an Dominikar Errepublikan izan ziren Patria, Minerva eta María Teresa Mirabalen hilketak gogoratzeko eta aldarrikatzeko ezarri zen, eta beste mundu posible baten alde borrokatzen garela gogorarazten digu. Izan ere, indarkeriarik gabeko mundu bat nahi dugula esaten dugunean, beste bat eraiki nahi dugula ere esaten ari gara. Data horrek memoria du, eta aldarrikatzen du feminismoa oihu globala dela, “bat jotzen badute, denok erantzungo dugu” esaten duena.

Alternatibekin erantzuten dugu, etorkizuna ereiten, helburuak sortzen. Izan ere, gure borrokek desberdintasunak errotik konpontzeko mundua bultzatzen dute, sozialki berdinak, gizaki desberdinak eta erabat askeak garen beste bati bidea irekiz.

Badakigu indarkeria matxistak ez direla bizitzaren eremu pribatuan modu isolatuan eta kasualitatez gertatzen diren gauzak bakarrik. Badakigu eraildako bakoitzaren atzean, indarkeria fisikoen, bikarioaren, psikologikoaren, sexualaren, instituzionalaren, digitalaren, lanekoaren edo ekonomikoaren eguneroko esperientziaren atzean, denok bizi garen sistema bidegabe eta bortitz honekin lotzen gaituen hari bat badagoela. Badakigu indarkeria horiek sistema kapitalista, patriarkal, arrazista eta kolonialista honen oinarrian dagoen desberdintasun- eta zapalkuntza-ordenari eusten diotela, botere-rolak eraikitzen baititu gure aurrean, menderatze- eta diziplina-rolak.

Hemen gaude, azaroaren 25ean, pertsona aske eta berdinen gizarte bat mundu honekin bate- raezina delako, eta hori eraldatu nahi dugulako. Hemen gaude, sentitzen dugun mina eta amorrua antolakuntza, lan eta borroka bihur daitezen.

Espazio bakoitzean borrokatzen dugu: kaleetan, gure antolaketan, batzar batean, udal batean edo sindikatuan, espazio bakoitzeko eguneroko lanetik, guztiekin aurrera egiteko. Aurrera goaz Bai Baietz da Legearekin, Trans Legearekin, Memoria Historikoaren Legearekin, gure bizilagunen etxegabetzeak geldituz, puntu moreak sortuz gure auzoetan, martxoaren 8a antolatuz, kalera irtenez emakume palestinarrekin, sahararrekin, irandarrekin edo ABZen aurka; zuzenketak aurkeztuz gure lurraldeko aurrekontuei, sexu- eta ugalketa-esplotazioaren, prostituzioaren eta alokairuko sabelen aurka borrokatuz; berdintasun-planak garatuz gure sindikatuetan, bakearen eta gerren aurka mugituz edo jornalari migratzaileen eskubideak defendatuz. Baina oraindik asko dugu egiteko, eta antolatuak eta elkarrekin behar gara.

Ezker Anitza-IUtik uste dugu biktimei arreta eta babesa ematea funtsezkoa dela, eta horregatik uste dugu ezinbestekoa dela Estatu Itunaren funtsak baliatzea hurbileko arreta-sare indartsu bat ezartzeko.

Beharrezkoa da osasun publikoaren barruan haurdunaldiaren borondatezko etetea bermatzea, praktika obstetriko okerra kontrolatzea eta osasun-sistema publikoan sexu- eta ugalketa-osasunaren arreta bermatzea.

Zaintza-sistema publiko bat behar da, emakumeek familian ordainik jaso gabe egiten duten lanaren ordez, beraz, Plan Erantzukidearen diruak helburu hori argi izan behar du, eta administrazioek kudeatzen dituzten zerbitzuei lotu behar zaie.

Beharrezkoa da emakumeak eredu produktibo eta energetikoaren aldaketan sartzea, beste sistema bat behar baitugu, esplotatuko ez gaituena eta pobrezian mantenduko ez gaituena.

Premiazkoa zaigu bizi-baldintza duinak bermatzea, ezinbestekoa baita indarkeriarekin amaitzeko. Premiazkoa da etxebizitzarako eskubidearen aldeko Legea onartzea, emakume kalteberen kolektiboak etxebizitzaren galeratik babesteko.

Premiazkoa da lege-hutsuneak betetzea eta paperik gabeko migratzaileen erregulazioari ekitea, haien esplotazioa gelditzeko.

Gure planetako milioika emakumek mutilazio genitalak jasaten dituzte, ezkontzera behartuak, erailak, bortxatuak eta prostituituak, emakume izateagatik bizirik erreak edo torturatuak dira; aurretik erositako gizakiak sortzeko ontzi gisa erabiltzen dituzte. Feminismoak ez ditu mugak ulertzen.

Beharrezkoa da etengabeko bakearen alde borrokatzen jarraitzea. Emakumeak dira gerren biktima nagusiak, eta horregatik eskatzen dugu arma-norgehiagoka amaitzea eta armagabetzea jazartzea.

Marokok su-etena hautsi ondoren, Mendebaldeko Saharako gatazka belikora itzuli dela adierazi eta salatzen dugu. Ezin dugu ahaztu emakumeek pairatzen duten kalteberatasun-egoera gatazkak dituzten herrialdeetan, egunez egun beren oinarrizko eskubideak nola urratzen diren ikusten duten emakumeak baitira.

Desberdintasun sakonetan errotutako harreman patriarkaletan sustraiak dituen egiturazko indarkeria matxistari aurre egin behar zaio, hizkuntzarekin, hezkuntzarekin eta kultura irudikatzeko modu desberdinekin hasten dena. Haur eta nerabeek eduki matxista nabarmena duten film, eduki eta abestien bidez hezten jarraitzen dute, pornografiarako sarbidea… Gizarte matxista eta patriarkala, LTBQ+ emakumeak zigortzen dituena, baita arau heterosexual    patriarkalaren disidentziagatik ere. Denok ez bagaude, ez da feminismoa.

Izan ere, gure eskubideak aurrera doazen arren, gure borrokak jarraitu egiten du benetako berdintasuna lortu arte, Rosa Luxemburgok esaten zuena gure eginez: “Sozialki berdinak, humanoki desberdinak eta erabat askeak izango garen mundu baten alde.”

Izan ere, gure eskubideak kolokan jartzen dituen ukapenaren, gorrotoaren eta atzerapausoaren aurrean, guk aliantzak sortzen ditugu, gure aniztasuna besarkatzen dugu, sareak ehuntzen ditugu eta horizonteak zabaltzen ditugu, guztiok, guztiok, indarkeriarik gabe bizi ahal izateko.

Adiskideok, Mirabal ahizpek eskua luzatzen digute aurrera egiten jarraitzeko. Borroka gaitezen gorrotorik, gerrarik, indarkeriarik gabeko gizarte baten alde; borroka gaitezen guztion eskubideen alde.

Indarkeria matxisten aurka, aliantza feministak!

25N Manifestua